وب نوشتهای هادی خشايي (در قعر هاويهي نوشتن ) قصهنويسي
/ يادداشتي دربارهي كتاب : ( استخوان خوك و دستهاي جذامي) نوشتهي مصطفي مستور
كتاب استخوان خوك و ... برندهي جايزهي ادبي اصفهان به عنوان بهترين رمان سال 84 بوده و همچين نامزد جايزهي بهترين رمان انجمن منتقدان مطبوعات. استخوان خوك و ... از سال 83 تا به امروز هفت بار تجديد چاپ شده. كتاب را از دو سال پيش داشتم ولي فرصتي براي خواندنش پيش نيامده بود. دو شب پيش در يك نشست خواندم. كتاب در قطع رقعي و در 82 صفحه چاپ شده، براي همين خواندنش زياد وقت گير نيست.... (متن کامل در ادامه مطلب)
نظري دبارهي قصهي يك لحظه فراموشي: نوشتهي الهه عليخاني
نظر من دربارهي قصه ي خانم عليخاني كمي طولاني شد و چون ديدم نوشتنش هم وقت گرفت تصميم گرفتم توي وبلاگم قرار بدهم تا توي سيستم نظرات ايشان خاك نخورد و قصهخواني و فكر كردنم در جايي به صورت جمع و جور مكتوب شود.... براي خواندن كامل آن برويد به ادامه مطلب.
يکي از کتاب هاي سودمند در زمينه داستان نويسي، کتاب "فن داستان نويسي" با گردآوري و ترجمه ي محسن سليماني است. کتاب از چند بخش تشکيل يافته:-کليات (وصاياي داستان نويسان معاصر، بيست و سه اندرز به کساني که وقت ندارند بنويسند، راه پر پيچ و خم تجربه، روند رسيدن ميوه ي داستان، ماهيت و هدف داستان و ...).... (برويد به ادامه مطلب)
زندگي نامه : ادگار آلن پو،قصه نويس،شاعر و منتقد امريكايي، در سال 1809 در شهر بوستون امريكا به دنيا آمد. پدر و مادر وي هنرپيشه بودند.او دو ساله بود كه پدرش خانواده را ترك كرد و مادرش پس از چندي درگذشت. مرگ مادر در سن 24 سالگي، تاثير عميقي در روح و روان ادگار آلن پو خردسال گذاشت. او چهره ي مبهم مادر را به ياد مي آورد و مردهاي سياهپوشي را كه او را از مادرش جدا مي كردند. (برويد به ادامه مطلب)
زندگينامه چخوف
چخوف به سال 1860 در يكي از شهرستان هاي جنوبي روسيه در شهر تاگانروگ ( Taganrog ) ديده به جهان گشود. نخست در مدرسه ي يوناني وابسته به كليساي امپراتور كنستانتين ، به تحصيل پرداخت. در سال 1879 وارد دانشكده ي پزشكي دانشگاه مسكو شد. آن زمان تجسم روشني از دانشكده ها نداشت و هرچه مي كوشيد نمي فهميد به چه علت دانشكده ي پزشكي را انتخاب كرده. (به ادامه مطلب برويد)
سفري كه من را برد به گراي 270 درجه! / هادي خشايي / نگاهي گذرا به رمان : سفر به گراي 270 درجه / نوشته ي احمد دهقان
انگشتش را زد به آب دهانش و با خيسي آن روي شيشهي غبار گرفته دايرهاي كشيد. تصاوير برف گرفتهي روستا از محيط دايره به چشمش آمد. آن ور شيشه لايهي نازكي از برف چهارچوب پنجرهي چوبي را پوشانده بود. چوبهاي خشك توي حلبي صدا دادند. به طرف آتش توي اتاق برگشت. روي پتويي كه گوشهي اتاق انداخته شده بود نشست و گوشي تلفن همراهش را از جيب كاپشنش بيرون آورد. روي دفترچه تلفنش انگشت زد. تا ميانهي ليست شمارهها رفت و شماره تلفن زن را انتخاب كرد. كليدها را پشت سر هم فشرد و تلفن را به گوشش چسباند. تلفن زن خاموش بود. (به ادامه مطلب برويد)
