:: راي من ميرحسين موسوي!
بعد از چندي دوبه شك بودن، و سرانجام با ديدن دو برنامهي اخير ميرحسين، مطمئن شدم كه راي من هم ميرحسين خواهد بود، چون:
۱ـ متوهم نيست و در ميان ابرها سير نميكند. همين كنار دست ما هست و ميداند اگر روزي رئيس جمهور شود (كه شديدا اميدوارم و آرزو ميكنم رئيس جمهور بعدي اين خاك باشد) واقعيات چه سرنوشتي را براي برنامههايش رقم خواهد زد، براي همين سعي نميكند براي خوشايند عدهاي هم كه شده، متوهم شود و از كارهاي غيرممكن حرف بزند، صدقه بدهد و يا طرحهاي اقتصادي رنگين مطرح بكند. واقع بين است و گويا بر خلاف خيليها با "دروغ" ميانهاي ندارد و به قول خودش "ادب مرد به ز دولت اوست/ حاضر نيست براي كسب قدرت و منافع خودش آبروي عدهاي را بريزد و اسرار نظام را فاش كند". كاري كه يك عدهاي تبحر تام و تمام در آن دارند و حتي حاضرند به زعم خودشان براي كله پا كردن حريف او را به روساي دولت هاي پيشين، آقازادههايشان، مشاورينشان و كساني اينچنين ربط دهند و حتي عكس ناموس طرف را بگيرند جلوي دوربين و بگويند" بگم؟ بگم؟".
۲- پس او نجيب و متين و مرد اخلاق هم هست كه هر چند در برابر هجمه ی طرف مقابل احساساتي شد و زبانش گرفت ولي آنهمه "انسانيت" و "اخلاق انساني" در وجودش نهفته بود كه طرف مقابلش را به ناسزا نگیرد.
۳- عاقل هست. توضيح نميخواهد.
۴- برخلاف آقايان كروبي و رضايي (كه آنها هم آدمهاي قابل احترامي هستند) تجربه ي مديريت كشور آنهم در بحبوحهي اوضاعي مثل جنگ و تحريم و ترور و قيمت پايين نفت و شرايط دگرديسي بعد از انقلاب را دارد. برخلاف دولت نهم، كه با درآمد كم نظير نفت و ثبات و باقي شرايط پايدار و همچنين در مشت داشتن نام مفاسد اقتصادي در طول چهار سال در جيب مباركشان علاقهي شديدي به فرو بردن جامعه در بحران دارند، مديريت پيشكششان.
۵- به حتم ماجراجو نيست و با ماركوپولو همذات پنداري نمي كند. نسبت خويشاوندي با كريستف كلمب ندارد و علاقهاي به كشف كشورهاي تازه در او نيست. پس ميتوان اميدوار بود كه دولت او به "كومور" كمك مالي نكند.
۶- جمله بندياش قوي است و ميتواند با واژههاي خانه، مسجد و چراغ جمله بسازد. مثل: چراغي كه به خانه رواست به (افغانستان، بوليوي، ونزوئلاو ... ... ... و كومور) مسجد حرام است.
۷- و يك سري سلايق شخصي: خوشقيافه است، بچه آذربايجان هست، سيد هست و ميتواند رئيس دولت نهم را با انگشت نشان بدهد و بگويد براي تغيير يه هميچين كساني اومده.
